Mijn schilderijen; (RE)Volver, Confusion, Original Thoughts en Metropolieten uit de serie Metropolieten en de beelden; Saviour Machine, Beast en Blou Blauw worden nog twee maanden extra geëxposeerd in de expositie IMAGINE, wellicht op andere wijze gepresenteerd.
Van 27 augustus tot 22 oktober , dagelijks geopend van 10 tot 17u.
Expositie IMAGINE Micks Art Gallery Kapitein Grantstraat 24 7821 AR Emmen
————————————————————————————————————–
(English )
IMAGINE
My paintings; (RE)Volver, Confusion, Original Thoughts and Metropolites from the series Metropolites and the sculptures; Saviour Machine, Beast and Blou Blue will be exhibited for an additional two months in the exhibition IMAGINE, perhaps presented differently.
From 27 August to 22 October , open daily from 10am to 5pm.
Opening 27 August by Marc Stuart
Exhibition IMAGINE Micks Art Gallery Captain Grantstraat 24 7821 AR Emmen
Banners op station NS Amersfoort – Mondriaan 150 jaar met logo MSTANDS4
Wie nu naar Amersfoort reist met de trein of van Amersfoort naar een andere locatie treint, komt mij en mijn kunstwerk M Stands 4 tegen op(onderaan) twee enorme banners.
Het zit zo, in 2021 heb ik mijn beeldmerk M Stands 4 * op verzoek van het Mondriaanhuis , Amersfoort omgebouwd tot het Mondriaan 150 logo. Dit logo wordt inmiddels voor alle Mondriaan 150 uitingen gebruikt, zo ook op de banners.
Banners op station NS Amersfoort – Mondriaan 150 jaar met logo MSTANDS4
M Stands 4 is een 3 dimensionaal portret wat ik ter eren van het 25 jarig bestaan van het Mondriaanhuis – voor de expo 25x 25×25- heb gemaakt (2020) . Dit portret is nu tevens het hele Mondriaan 150 jaar – in bruikleen van het Mondriaanhuis.
Ook al suggereert de foto van mijzelf in overall werkend aan het portret dat het een enorm portret betreft maar dat is niet het geval, het portret is in werkelijkheid 25 x25 x 15 groot en toont Piet Mondriaan als jonge man (rechts- blauw) en Piet Mondriaan als oude man (links geel-rood), beide in één gezicht en vanuit alle hoeken en perspectieven te bekijken.
Banners op station NS Amersfoort – Mondriaan 150 jaar met logo MSTANDS4
De Banner zal wellicht nog op andere plekken in Amersfoort op duiken, voor mij een spannend idee, maar daar gaat de banner natuurlijk niet over, wel hierover:
Mondriaan 150, tot eind 2022 in het Mondriaanhuis Amersfoort, gaat dat zien!
Logo Mondriaan 150- in opdracht van het Mondriaanhuis Amersfoort- 2021
(English)
M (Stands 4) op een banner in Station Amersfoort
Banners op station NS Amersfoort – Mondriaan 150 jaar met logo MSTANDS4
Wie nu naar Amersfoort reist met de trein of van Amersfoort naar een andere locatie treint, komt mij en mijn kunstwerk M Stands 4 tegen op(onderaan) twee enorme banners.
Het zit zo, in 2021 heb ik mijn beeldmerk M Stands 4 * op verzoek van het Mondriaanhuis , Amersfoort omgebouwd tot het Mondriaan 150 logo. Dit logo wordt inmiddels voor alle Mondriaan 150 uitingen gebruikt, zo ook op de banners.
M Stands 4 is een 3 dimensionaal portret wat ik ter eren van het 25 jarig bestaan van het Mondriaanhuis – voor de expo 25x 25×25- heb gemaakt (2020) . Dit portret is nu tevens het hele Mondriaan 150 jaar – in bruikleen van het Mondriaanhuis.
Ook al suggereert de foto van mijzelf in overall werkend aan het portret dat het een enorm portret betreft maar dat is niet het geval, het portret is in werkelijkheid 25 x25 x 15 groot en toont Piet Mondriaan als jonge man (rechts- blauw) en Piet Mondriaan als oude man (links geel-rood), beide in één gezicht en vanuit alle hoeken en perspectieven te bekijken.
Banners op station NS Amersfoort – Mondriaan 150 jaar met logo MSTANDS4
De Banner zal wellicht nog op andere plekken in Amersfoort op duiken, voor mij een spannend idee, maar daar gaat de banner natuurlijk niet over, wel hierover:
Mondriaan 150, tot eind 2022 in het Mondriaanhuis Amersfoort, gaat dat zien!
Hierbij presenteer ik u mijn nieuwste kunstwerk ‘Room 2022’.
Acryl op doek 150 x 100 x 3,5 cm -04 -2022
Room 2022 – Acryl op canvas 100 x 150 cm- 2022
‘U bent ingecheckt in kamer 2022. Deze kamer is, op u, de passagier na, zo goed als leeg. Verstoken van rondspokende gedachten.
Wie deze kamer betreedt, betreedt een weerspiegeling van een realiteit van keuze, geheugenverlies, afleiding en kiest er tot op zekere hoogte voor, om in onwetendheid te treden.
Wat je niet ziet, wat je niet ervaart, wat je niet voelt, bestaat niet.
Blijf waar je bent en afgeleid, vermijd elke betrokkenheid. Staar niet naar de dode Olifant in de hoek. Het is al dood en groot, te groot om te absorberen, te groot en te veel om op te lossen.
Blijf ten alle tijden kalm, kijk de andere kant op en acteer onbewust. Concentreer je op iets grappigs. Zeg desnoods iets vermakelijks.
Er is een Olifant in de kamer die nu veel te groot is, te laat om op te lossen terwijl hij zichzelf al aan het oplossen is. Het zal snel uit het zicht verdwenen zijn.‘
Als er ergens een boom valt en er is niemand om het te zien, is het dan wel gebeurd?
*Originele locatie die aan de basis van dit schilderij staat is Kings Cross station, London
Room 2022
I hereby present to you my latest artwork ‘Room 2022’.
Room 2022 – Acryl op canvas 100 x 150 cm- 2022
Acrylic on canvas 150 x 100 x 3,5 cm -04 -2022
‘You have checked into room 2022. This room is, except for you, the passenger, almost empty. Deprived of haunting thoughts.
Anyone who enters this room is entering a reflection of a reality of choice, amnesia, distraction, and to some extent, chooses to enter ignorance.
What you don’t see, what you don’t experience, what you don’t feel, doesn’t exist.
Please stay where you are and distracted, avoid any engagement. Don’t gaze at the dead Elephant in the corner. It is already dead and big, too big to absorb, too big to solve and too much to dissolve.
Stay calm at all times, we recommend looking the other way and act unaware. Focus on something funny. If necessary, say something amusing.
There is an Elephant in the room that is far too big now, too late to solve while it is already dissolving itself. It will soon be out of sight.
Just keep going and stay distracted, then all will be fine.”
If a tree fell somewhere and there was no one to see it, did it even happen?’
*Original location at the basis of this painting is Kings Cross, station London.
An update- it now spans 220 small artworks, together it fills an area of 3.30m high and 6 meter wide. Small artworks, who speak their inherent truths poured into a small written story, a personal time capsule made of found objects and used materials.
I began making small artworks of 30/30 cm at the end of 2018. It is basically an indictment against the throwaway culture and street junk. I collect inspirational materials from newspapers and magazines, plastic bags, packaging, leftover canvas and wood as well as recognizable and non-descript plastic and paper objects from the streets. Together this forms the basis for these small circular works of art.
I began making small artworks of 30/30 cm at the end of 2018. It is basically an indictment against the throwaway culture and the junk we leave on the streets. I collect inspirational materials from newspapers and magazines, plastic bags, packaging, leftover canvas and wood as well as recognizable and non-descript plastic and paper objects from the streets. Together this forms the basis for these small circular works of art.
Een update – De teller staat nu op 220 kleine kunstwerkjes die samen een oppervlakte vullen van 3.30m hoog bij 6 meter breed. Kleine kunstwerkjes, allen met hun eigen waarheden in de vorm van een stukje tekst, een persoonlijke tijdscapsule van gevonden objecten en gebruikte materialen.
Ik ben eind 2018 gestart met het maken van kleine kunstwerken van 30/30 cm. Het is in feite een aanklacht tegen de wegwerpcultuur en straatafval. Ik verzamel inspiratie-materiaal uit kranten en magazines, plastic tassen, verpakkingen, restjes canvas en hout en op straat vind ik herkenbare en non-descripte plastic en papieren objecten. Samen vormt dit de basis voor deze kleine circulaire kunstwerkjes.
Mijn 3d portret van Mondriaan- M Stands 4- is een jaar lang te bewonderen naast de mooie buste van ‘good old Pete’, in het Mondriaanhuis te Amersfoort. Het Mondriaanhuis viert 150 jaar Mondriaan. Dus zeker de moeite waard om een keer voor naar Amersfoort te gaan en dit mooie museum te bezoeken.
Ik kan er natuurlijk heel casual over doen maar eerlijk is eerlijk, dit vervult mij met enige trots!
MSTANDS4 @ Mondriaanhuis- tijdens Mondriaan 150- 2022
My 3d portrait of Piet Mondriaan- M Stands 4- is exhibited a the Mondriaanhuis in Amersfoort., shoulder to shoulder with i a buste of ‘good old Pete’. The Mondriaanhuis celebrates 150 year Mondriaan. Most definitely worthwhile to pay a visit. to this museum in Amersfoort.
I can act casual about it but to be honest, this fills me with certain pride!!!
MSTANDS4 @ Mondriaanhuis- tijdens Mondriaan 150- 2022
We bevinden ons op een roltrap (lees: escalator) van een Londonse metro (ik denk Kings Cross) station, 2019.
De menigte wordt efficiënt door verkeersruimtes, langs platforms en naar verschillende niveaus gemanaged. Binnen deze beperkte ruimte zijn, op of neer, naar links of naar rechts de enige vragen gesteld en de enige keuzes om te maken, het simpele leven. Echter, kleine vragen kunnen grote consequenties hebben. Het is makkelijk om de weg kwijt te raken.
De staande statische reizigers worden voortbewogen op een perpetuum trap. Eén trap naar de hemel en een ander naar midden aarde, net als Dante’s Goddelijke komedie.
Deze hele omgeving doet mij denken aan een industriële lopende band. Een lopende band van poppen. Kleine doorsnee plastic torso’s in afwachting van een ontmoeting met hun lichaamsdelen ergens in het proces. Hoofden, armen, benen, haar en ogen worden er systematisch opgeschroefd en op gelijmd totdat uiteindelijk ook de naakte schaamte wordt bedekt met schattige poppen kleren. De lopende band komt tot een eind zodra het perfecte complete en betere speelgoed personages zijn geworden. Klaar om te rock en dollen in hun kunstmatige poppen levens.
Maar wat doet de haai hier? Wat staat hier te gebeuren? Wat escaleert hier op de escalator?
Escalator 2021
(English)
Acrylic on canvas 120/80 cm 2021
Hereby I present to you my latest artwork – painting, Escalator
We find ourselves on an escalator (probably Kings Cross) of the London Underground 2019.
The crowd is efficiently managed through stretched traffic spaces, platforms and levels. Within this confined space, going up or down, turn left or right are the only questions asked or choices to make, the simple life. However little questions can have big consequences. It’s easy to get lost along the way.
The queued and static passengers are transported on a perpetual stairway. One stairway goes to heaven and another to middle earth, just like Dante’s Divine comedy.
This whole scenery makes me somehow associate it with an industrial assembly line, an assembly line of dolls. Plain little plastic torsos are waiting to meet its body parts somewhere along the line. Heads, arms, legs, hair and eyes are screwed and clued on systematically and finally its naked shame is covered in cute doll clothes. The assembly line comes to an end as soon as it becomes a complete and perfectly enhanced toy personality. Ready to rock and doll in their artificial lives.
But what is the shark doing there? What is going down here? What escalades on the escalator?
Painted Past Dissolves Into Present- print on canvas 180 X 120 x 4 cm
Het was 12 oktober 2021 en ik had die mijn solo expositie in Groningen uitgeruimd. 192 kleine werken, 3 beelden en 10 schilderijen kwamen retour. Mijn atelier stond ineens helemaal vol met werk wat er eerder ook al stond maar na een afwezigheid van twee maanden extra aanwezig was. Mijn atelier voelde te klein en ineens voelde ik een diepe behoefte om schoon schip te maken zodat er letterlijk weer ruimte zou komen voor nieuwe werken en ideeën. Die ideeën hoeven natuurlijk in principe slechts in mijn hoofd te bestaan maar hebben toch de neiging te stagneren als de werk fysieke ruimte te vol is. Dan wordt het in mijn hoofd ook te vol. De eerste opruimronde was vrij vanzelfsprekend. Dingen die van nature in de weg staan maar eerder aan het oog onttrokken werden heb ik radicaal opgeruimd, weggegooid en geordend. Maar er was ergens een geest van opruimwoede uit de fles en die was daarna nog niet tevreden gesteld.
Ik moest dieper gaan, dieper dan tot nu toe gedurfd. Ik ben qua atelier misschien wel 7 keer verhuisd. Telkens stond ik dan met oudere werken in mijn handen. Vaak zwaar want gemaakt op MDF. Dan besloot ik om een atelier sale te houden, of om wat werk aan liefhebbers weg te geven. Soms met spijt. Zo bleef er wel steeds minder aan de strijkstok hangen, maar er bleken toch nog aardig wat oudere werken over.
Nu was dan het moment gekomen om afscheid te nemen van iets waar ik ooit met liefde aan gewerkt heb. Ik ben vrij rücksichtslos te werk gegaan en heb een aantal werken aangemerkt om op te lossen in vergetelheid ( :. Ik heb ze eerst overschilderd met een laag latex om ze daarna in stukken te zagen en af te voeren.
Aangezien dit een bevrijdend maar toch ook emotioneel beladen moment was wilde ik dit markeren met een symbolische visuele hommage aan al deze werken te samen. Dit heeft deze digitale collage van alle vernietigde werken voortgebracht, getiteld; ‘Painted Past Dissolves In Present’. Een wedergeboorte van een geschilderd verleden in nieuwe vorm.
Painted Past Dissolves Into Present
(English)
Painted Past Dissolves Into Present- print on canvas 180 X 120 x 4 cm
Painted Past Dissolves Into Present….
It was October 12, 2021, the day I cleared and returned artworks from my Groningen solo exhibition. 192 small artworks, 3 sculptures and 10 paintings returned to home base. My studio was packed with works that belonged there earlier, but this time they occurred more present after an absence of two months. My studio felt too small and suddenly I felt the deep need to clean up to create space for new works and ideas. Idea’s only need space in my head but they also have this tendency to stagnate if the physical workspace is too cluttered. In cluttered spaces the brain gets misty too. The first cleaning round was self-evident. I radicially sorted out and cleaned things that are naturally in the way on a regular basis. But the genie of cleaning frenzy ghosted out the bottle and was not yet satisfied.
I had to go deeper, deeper than I dared to go before. I moved from studio to studio on 7 occasions. Each time re-locating these older works. Heavy works too since they were painted on MDF. Back then I decided to start a studio sale or to give it away to some enthusiasts, at times with regrets. This way less and less remained on the string but still quite some remained.
Now, 2021, this was the moment to say farewell to artworks I once intensely worked on. I choose this rücksichtslos routine, and selected a few works to dissolve into oblivion. First I painted them over with white wall paint and second I sawed them to pieces and disposed it.
As this was a liberating but also emotionally charged moment I needed to mark it with a symbolic visual homage to all these works together. Finally, it resulted in this digital collage that I called ‘Painted Past Dissolves In Present’, a renaissance of a painted past in a new shape.
Bij deze presenteer ik FAME-audio video experience no.10 (for English scroll down)
FAME Audio video experience no.10 This video is part of the greater art installation of ‘Remains Of Today’. CLICK IMAGE FOR ENTIRE VIDEO
Deze video is onderdeel van een grotere kunst installatie getiteld ‘Remains Of Today’.
Deze video neemt je mee naar ‘life’ in de letterlijke , fast lane, (de Zuidas, Amsterdam). Dit verkeer wat voorbij raast is vastgelegd terwijl ik op de trein stond te wachten. Dit werd het décor of de achtergrond voor de verstomde maar overduidelijk pratende Andy Warhol. Ondanks dat zijn beroemde woorden over roem nooit op bewegend beeld zijn vastgelegd bewegen zijn lippen toch suggererend dat hij deze woorden spreekt. Daarna voer ik David Bowie ten tonele, op een catwalk, als een omhooggevallen diva die geagiteerd zijn/haar lippenstift over zijn/haar wang uitsmeert, als het perfecte rolmodel om deze Warhol statement te ondersteunen. En er is een kleine verrassing in de outro.
Ik heb deze beelden heel postmodernistisch gestolen uit de video, Boys Keep Swinging en een interview met Andy Warhol, niettemin het droste-effect, is het (video) kunst in haar eigen recht. Dit is een van de voordelen van deze postmodernistische tijden.
Dit kan gezien worden als zowel een hommage aan beide mannen als een kritische noot over onze hedendaagse samenleving.
Remains Of Today is een serie van meer dan 100 kleine communicerende kunstwerken. Gemaakt van onder andere straatafval. Muzikant en producer Ali Reza Tahoeni a.k.a. A.R.T. heeft de soundtracks gemaakt bij de individuele kunstwerken. Om het te completeren heb ik er dan weer een videoclip bij gemaakt. Mijn stem die Fame zingt is een speciale feature in deze video.
Deze video is gebaseerd op het kunstwerk Fame (verbal 10) en het verhaal gaat als volgt:
Fame (makes a man take things over)
De subregel “Makes a man take things over” is tevens ontleent aan het refrein van het zelfde nummer. Dit is een combinatie van beelden, tekst en een parallel naar Popart- kunstenaar, en Bowie vriend, Andy Warhol. Zijn statement ‘In the future everyone will be (world) famous for 15 minutes’, blijkt met terugwerkende kracht de spijker op zijn kop. Was Warhol een visionair?
En had hij toen enig idee van de omvang van dit concept in de echte wereld? Hebben wij dat eigenlijk?
Hereby I present Fame – audio video experience no.10
FAME Audio video experience no.10 This video is part of the greater art installation of ‘Remains Of Today’. CLICK IMAGE FOR ENTIRE VIDEO
This video is part of the greater art installation of ‘Remains Of Today’.
This video takes you to life on a literal, fast lane, (de Zuidas, Amsterdam). This ‘traffic rushing by’ was captured while I was waiting on my train. This became the stage or background setting for a silenced but obviously talking Andy Warhol. Although his famous words about fame are never recorded, his lips are moving and suggesting he is preaching these words. Second, David Bowie, walking the catwalk as a ‘stuck up’ diva, agitated, wiping his lipstick all over his face, was the perfect role model to accommodate this Warhol statement. And there is a little surprise in the outro…
I stole these images in a very post-modernistic way, from the video clip Boys Keep Swinging and from an interview with Warhol, and nonetheless the droste-effect, again, it is art in its own right. This is one of the benefits of making art in postmodern times.
This can be seen as a tribute to both men and a critical remark on contemporary society at the same time.
Remains Of Today is a series of more than 100 small communicating artworks made from (street) litter. Musician and producer Ali Reza Tahoeni a.k.a. A.R.T. made soundtracks of the individual artworks. To finalize it I made videoclips to accommodate these soundtracks. One special feature in this video is that I am the voice who cries Fame.
This video is based on the artwork Fame (verbal 10) and the story goes like this:
Fame (makes a man take things over)
Inspired by the eponymous song – Fame- by Bowie. The sub sentence: “Makes a man take things over” is a quote from a chorus line from the same song. This is a combination of images and text. And there is a parallel to pop art artist, and Bowie friend, Andy Warhol. Warhol’s statement “In the future everyone will be (world) famous for 15 minutes”, seems spot on in hindsight. Was Warhol a visionary?
Did he have any idea of the magnitude of this concept in the here and now? Do we, really?
Met trots presenteer ik het in eigen beheer uitgegeven boek Remains Of Today! Dit boek bevat een overzicht van de eerste 100 kunstwerken uit de Remains Of Today serie. Het is tweetalig : Nederlands en Engels
I proudly present my recent independently published Book to you! It is called Remains Of Today. This book contains an overview of the first 100 artworks of the art installation Remains Of Today. It is bilingual: Dutch and English.